Het Restaurant van de aubergine

De materialen die in de ruimte van de vrouwen worden gebruikt roepen symbolically een betekenis van mannelijkheid op - blauwe hars (band), okkernootplank (broek), en witte tegel (overhemd).

De Details van het project

• De Naam van het project: Het Restaurant van de aubergine
• Cliënt: Aubergine San Diego
• Het Type van project: Restaurant
• Belangrijkste Designer/s: Aaron Anderson
• Het Team van het ontwerp: Aaron Anderson, Brian Vincent, Lindsay Bresser
• Datum van begin van project: 05 januari
• Datum van voltooiing van project: 06 februari
• Plaats van plaats: San Diego

Woorden van de ontwerper

Gevestigd in vernieuwde jaren '40 keert de autoreparatiewerkplaats die momenteel als restaurant & zitkamer werkt, deze twee verschillende ruimten typische geslachtsvertegenwoordiging in sociale architectuur om.

In de ruimte van de vrouwen vertegenwoordigt een man kostuum metaphorically „mannelijkheid“. Drie primaire materialen -- blauwe hars (band), okkernootplank (broek), en witte tegel (overhemd) -- omlijn drie streken voor was, wachten, en het verzorgen. De plastische elementen worden de verschillende lijnen van de de primaire materialen en interactie van de verhogingsgebruiker zacht. De componenten omvatten een cluster van lineaire overdreven autospiegels bij de samenstellingsteller, bloemvazen (boutonniere) die aan staalplaten wordt vastgebonden, en een LCD monitor met betrekking tot een camera in het herentoilet. De camera toont activiteit die bij de het toiletgootsteen van de mannen vrouwen toestaat om op de mannen te letten aangezien zij verzorgen.

In het herentoilet staart de camera in een constante die starende blik in detail onderzoekt. De architectuur ontkracht door privacygrenzen te vertroebelen. De spiegels bij urinoirs worden geplaatst bij heuphoogte en de dranksporen worden geplaatst om interferentie van persoonlijke ruimte aan te sporen.

De „vrouwelijkheid“ in het herentoilet wordt vertegenwoordigd met trillende kleur en lenige materialen. Multi-colored lichten glanzen op acryl opgenomen in muren creërend dramatische gevolgen. In de boxen vervangen semi-transparent harsschermen stijve verdelingsmuren en de gegroepeerde lichte inrichtingen vergroten schaduwen. Een het herhalen beeld van de historische kam van het gebouw voegt textuur en patroon toe.

Door gebruikelijke geslachtsvertegenwoordiging te buigen, worden de ruimten een katalysator voor spel en gesprek.

Kredieten

• Tekst en Beelden, hoffelijkheid van Studio: Anderson
• Gecompileerd en Uitgegeven door Varun M. Ajani